آن گمشده تویی ...

هر کسی گمشده ای دارد. 
و خدا گمشده ای داشت. 
هر کسی دوتاست و خدا یکی بود 
و یکی چگونه می توانست باشد؟! 
هر کسی به اندازه ای که احساس می کند، هست. 
و خدا کسی که احساسش کند...نداشت! 
عظمت ها همواره در جست و جوی چشمی است که آن را ببیند 
خوبی ها همواره نگران، که آن را بفهمند 
و زیبایی همواره تشنه ی دلی است که بر او عشق بورزد... 
و قدرت نیازمند کسی است که در برابرش رام گردد. 
و غرور در جست و جوی غروری است که آن را بشکند! 
و خدا عظیم بود و خوب و زیبا و پراقتدار و مغرور... 
اما کسی نداشت. و خدا آفریدگار بود و چگونه می توانست نیافریند؟! 
زمین را گسترد و آسمان ها را بر کشید 
کوه ها برخاستند و رودها سرازیر شدند و دریاها آغوش گشودند 
و طوفان ها برخاست و صاعقه ها در گرفت. 
و باران ها و باران ها و باران ها... 
در آغاز هیچ نبود. کلمه بود و آن کلمه...خدا بود 
و خدا یکی بود و جز خدا...هیچ نبود. 
و با نبودن چگونه توانستن بود؟! 
و خدا بود و با او عدم بود 
و عدم گوش نداشت! 
حرف هایی هست برای گفتن که اگر گوشی نبود، نمی گوییم. 
و حرف هایی هست برای نگفتن. 
و سرمایه های هر دل ، حرف هایست که برای نگفتن دارد! 
حرف های بی قرار و طاقت فرسا. 
که هم چون زبانه های بی تاب آتشند. 
تحمل شان هر یک انفجاری را در دل به بند کشیده اند. 
اینان در جست و جوی مخاطب خویش اند 
اگر یافتند آرام می گیرند 
و اگر نیافتند... 
روح را از درون به آتش می کشند. 
و خدا برای نگفتن ، حرف های بسیار داشت! 
درونش از آن ها سرشار بود 
و عدم چگونه می توانست مخاطب خدا باشد؟! 
و خدا بود و عدم 
جز خدا هیچ نبود... 
با نبودن نتوان بودن 
و خدا تنها بود. 
هر کس گمشده ای دارد. 
و خدا گمشده ای داشت... 
و " تو " آن گمشده ای...!

منتظر نظرهای قشنگتون هستم

« من آدم تاثیرگذارى هستم.»

آموزگارى تصمیم گرفت که از دانش‌آموزان کلاسش به شیوه جالبى قدردانى کند. او دانش‌آموزان را یکى‌یکى به جلوى کلاس می‌آورد و چگونگى اثرگذارى آن‌ها بر خودش را بازگو می‌کرد. آن گاه به سینه هر یک از آنان روبانى آبى رنگ می‌زد که روى آن با حروف طلایى نوشته شده بود:
 

« من آدم تاثیرگذارى هستم.»

سپس آموزگار تصمیم گرفت که پروژه‌اى براى کلاس تعریف کند تا ببیند این کار از لحاظ پذیرش اجتماعى چه اثرى خواهد داشت. 
آموزگار به هر دانش‌آموز سه روبان آبى اضافى داد و از آن‌ها خواست که در بیرون از مدرسه همین مراسم قدردانى را گسترش داده و نتایج کار را دنبال کنند و ببینند چه کسى از چه کسى قدردانى کرده است و پس از یک هفته گزارش کارشان را به کلاس ارائه نمایند. 
یکى از بچه‌ها به سراغ یکى از مدیران جوان شرکتى که در نزدیکى مدرسه بود رفت و از او به خاطر کمکى که در برنامه‌ریزى شغلى به وى کرده بود قدردانى کرد و یکى از روبان‌هاى آبى را به پیراهنش زد. و دو روبان دیگر را به او داد و گفت:

آدولفت هیتلر

اشک هایی که پس از شکست ریخته می شود،

 همان عرق هایی است که برای موفقیت ریخته نشده است. 

دکتر علی شریعتی

شرافت انسان هم چون بکارت یک دختر است اگر یک بار لکه دار شد دیگر هرگز جبران پذیر نیست

بد است

در برابر وحشی ترین تازیانه ها ،

سکوت مردانه و غرور آمیز مرد نباید بشکند.

در برابر هیچ دردی،لب مرد به شکوه نباید آلوده گردد.

من از نالیدن بیزارم.

سنگین ترین دردها و خشن ترین ضربه های آفرینش،

تنها می توانند مرا به سکوت وادارند.

نالیدن، زاریدن، گله کردن، شکایت، بد است دکتر علی شریعتی